Najważniejszym mechanizmem chorobotwórczym lamblii jest zdolność do przywierania do śluzówki dwunastnicy i jelita cienkiego. Drażniąc i uszkadzając nabłonek jelitowy, lamblie mogą prowadzić nawet do częściowego zaniku kosmków jelita cienkiego oraz przewlekłego stanu zapalnego jelit i zaburzeń trawienia i wchłaniania różnych pokarmów. Efektem są objawy takie jak: bóle brzucha, chudnięcie, tendencja do biegunek, wzdęcia brzucha, nietolerancja laktozy (cukru mlecznego).
Oprócz jelita cienkiego lamblie gromadzą się w drogach żółciowych, gdzie mogą spowodować zapalenie dróg żółciowych i objawy naśladujące kamicę żółciową: bóle poposiłkowe, gorzkie odbijania, kolkowe bóle brzucha oraz wzdęcia i nudności po obfitych, tłustych posiłkach, a nawet żółtaczkę. Z uwagi na wspólne ujście przewodów żółciowych i trzustkowych, zdarzają się przypadki podrażnienia trzustki.
Lamblie produkują także toksyny mające wpływ na układ nerwowy człowieka, wywołując takie objawy jak: uczucie przewlekłego zmęczenia, drażliwość, płaczliwość, niespokojny sen, trudności w nauce, brak apetytu, bóle i zawroty głowy, tendencja do omdleń. W przewlekłej lambliozie opisywano także nawracające stany podgorączkowe. Można zaobserwować drżenie palców i zwiększoną potliwość.
Spowodowane przez lamblie uszkodzenie jelita cienkiego powoduje zwiększenie przepuszczalności jelit, co prowadzi do zwiększonego przenikania do krwi różnych antygenów. Skutkiem jest ujawnienie się nasilonych odczynów alergicznych, pod postacią przewlekłych zmian wypryskowych, świądu skóry, a nawet reakcji pokrzywkowych i objawów naśladujących astmę (napadowe duszności, przewlekłe pokasływanie).
Zaburzenia wchłaniania witamin (A, D, E i K) i mikroelementów (w tym żelaza, kwasu foliowego i witaminy B12) powoduje, że u dzieci z przewlekłą lambliozą często występuje niedokrwistość, lub objawy utajonego niedoboru żelaza. Zwiększanie podaży żelaza doustnego w takich sytuacjach nie daje zwykle efektu, bowiem przy uszkodzeniu jelit to żelazo i tak się nie wchłania. Niedobór witaminy A w organizmie lub znaczne upośledzenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego (to przypadłość osób z grupa krwi A i AB) usposabiają do rozwoju pełno objawowej choroby. Ciężkie zakażenie może być przyczyną nietolerancji laktozy. W krańcowych przypadkach, ciężkie odwodnienie może stwarzać zagrożenie życia.Objawy ostrego zakażenia występują po 1-3 tyg., są niejednoznaczne i zależne od wieku i stanu wydolności układu odpornościowego, a także rodzaju szczepu Lamblii. | U dzieci inwazja tymi pasożytami jest szczególnie niebezpieczna, gdyż powoduje zaburzenia wchłaniania tłuszczów i węglowodanów, a także niedobór witamin i straty białek w czasie biegunek. Doprowadza to do niedożywienia i w związku z tym może prowadzić do zaburzeń rozwoju fizycznego. |  |
Toksyczne produkty rozpadu lamblii mogą być przyczyną rozstrojów w postaci:
• Obniżenia stanu ogólnego
• Anemii
• Rozregulowań nerwowych i psychicznych
• Rozstroju czynności wydzielniczych żołądka
• Podwyższenia wrażliwości na alergeny (wysypka, swędzenie skóry, bóle stawów, dreszcze)
• Procesu zapalnego wątroby, a nawet marskości" zmian w pęcherzyku żółciowym (mogących wykazywać cechy charakterystyczne dla zapaleń różnego pochodzenia - pod warstwą mięśniową pęcherzyka obserwuje się rozszerzenie naczyń, rozrastanie tkanki łącznej, obrzęk błony śluzowej)
• W jelitach mogą znajdować się ogniska zapalenia hemoroidalnego, a w niższych partiach jelita grubego - wrzody. |
Objawy lambliozy 
