Rozpoznanie stawiane jest na podstawie stwierdzenia obecności cyst w badaniu kału. W okresie ostrym jest ich dużo, ale wtedy najczęściej nie jest postawiona właściwa diagnoza na podstawie niejasnych dolegliwości. W okresie przewlekłym pojedyncze badanie może nie przynieść rezultatów, ponieważ cysty wydalane są okresowo i w różnych, czasem małych ilościach. W związku z tym wykonuje się serię badań, jeśli pierwsze nie przyniesie potwierdzenia. Diagnozę stawia się również na podstawie testów (materiałem do badania jest kał) na antygeny lamblii

Do diagnostyki laboratoryjnej giardia intestinalis wykorzystuje się:
1. Badania koproskopowe kału przy użyciu
- preparatów bezpośrednich kału,
- preparatów uzyskanych technikami zagęszczającymi,
- preparatów barwionych trichromem.
2. Badania serologiczne kału stosując test immunoenzymatyczny ELISA w kierunku swoistego dla giardia intestinalis koproantygenu GSA-65.
3. Badanie treści dwunastnicy – jest techniką najbardziej swoistą do wykrywania inwazji lamblii. W preparatach bezpośrednich z treści dwunastnicy poszukuje się cyst i trofozoitów giardia intestinalis. Niestety ze względu na dużą uciążliwość dla pacjenta wyżej wymienionej techniki (konieczność pobrania treści dwunastnicy przez zgłębnik) badanie to jest wykorzystywane bardzo rzadko. Obecnie, więc do rutynowej diagnostyki laboratoryjnej inwazji giardia intestinalis stosuje się wcześniej wymienione badania koproskopowe i serologiczne kału.

Leczenie powinno objąć nie tylko osoby chore (czyli mające objawy), ale i bezobjawowych nosicieli, u których wykryto pasożyty. Zapobiega to rozprzestrzenianiu się infekcji. Dlatego, jeśli u jednego członka rodziny stwierdza się lambliozę, należy wykonać testy u pozostałych i wykluczyć zakażenie lub potwierdzić i podjąć leczenie. Nie leczy się kobiet w ciąży.

Czy wiesz, że...
dawniej w celu wykrycia Giardii przeprowadzano test sznurkowy?
Choremu podawano do połknięcia sznurek na końcu, którego umieszczano żelatynową kapsułkę. Po rozpuszczeniu się kapsułki i po osiągnięciu dwunastnicy (ok. 4 godzin od połknięcia) sznurek wyciągano i badano na obecność pasożytów. Obecnie testy wykrywające antygeny Giardia z powodzeniem zastępują test sznurkowy.